اجازه ندهید اداره مهاجرت سوئد هزینه پناهجویان را قطع  کند و سیاست اسکان اجباری در کمپهای پناهندگی را جاری نماید   روز سه شنبه 23 سپتامبر 2008  یکی از مسئولین اداره  مهاجرت سوئد در شهر گوتنبرگ در تماس تلفنی با مجید حمیدیان مسئول روابط عمومی  فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، اعلام کرد اداره مهاجرت تصمیم گرفته است که هزینه 120 پناهجوی ایرانی که به درخواست پناهندگی آنها پاسخ منفی داده  شده است را به طور کلی قطع نماید.   تصمیم اداره  مهاجرت، در مورد قطع هزینه پناهجویانی است که قبلا به درخواست آنها پاسخ منفی داده اند ولی امکان اجرای حکم  اخراج  آنها را نداشته اند. بر طبق تصمیم اداره مهاجرت قرار است کلیه هزینه های پرداختی (Dagersättning) به پناهجویان ایرانی که تعدادشان در شهر گوتنبرگ در حدود 100 تا 120 نفر میباشد قطع نمایند .   قطع هزینه پناهجویان از سوی اداره مهاجرت تازگی ندارد، با پایان مهلت قانون موقت پناهندگی نوامبر 2005 قطع هزینه پناهجویانی که پاسخ منفی دریافت میکردند از سرگرفته شد. قریب به 3 سال از آن تاریخ میگذرد. در طول این 3 سال علیرغم فشار پلیس و اداره مهاجرت برای وادار کردن این پناهجویان به ترک کشور و اجبار آنان به روی آوردن به زندگی غیر قانونی، این پناهجویان تن به زندگی مخفی و غیر قانونی ندادند، ارتباطشان را با اداره مهاجرت قطع نکردند و حتی بسیاری از آنها به هنگام پس گرفتن کارتهای شناسایشان از سوی اداره مهاجرت نه تنها  حاضر به فرار و زندگی زیر زمینی  نشدند، بلکه برحق برخورداری از کارت شناسایی، خدمات درمانی و پرداخت هزینه زندگی پا فشاری کردند.   فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی درطول تمام این مراحل به عنوان یک ظرف بسیار مهم  و مؤثر در دفاع از حقوق انسانی پناهجویان تلاش کرده و کلیه پناهجویان را در اعتراض به قطع هزینه ها به مبارزه جمعی و فردی دعوت نموده است. در هرحال پرداخت این هزینه ها با کسری روزی 19 کرون تابحال ادامه داشته است. تصمیم اداره مهاجرت این بار به قطع کلیه هزینه آنها یک تصمیم بغایت غیر انسانی است و هیچ عدالتی در آن وجود ندارد.    از نظر اداره مهاجرت این پناهجویان انسان محسوب نمی شوند اگر نه چه دلیلی دارد آنها را از بقیه جدا و حقوق انسانیشان را لگدمال کنند؟ انسان، انسان است و حق و حقوق انسانی هم ربطی به داشتن و یا نداشتن اقامت کسی ندارد. از نظر فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، حق کار، حق پرداخت هزینه زندگی و استفاده از خدمات درمانی باید به عنوان یک حق بدیهی و بی چون و چرای همه افراد، مستقل از  اینکه اقامت داشته باشد یا نداشته باشند برسمیت شناخته شود. از نظر اداره مهاجرت نگاه داشتن این دسته از پناهجویان به مدت 7 – 8 سال در انتظار و  بلاتکلیفی و تحمیل زندگی مخفی به آنها به عنوان مجازات بدلیل عدم همکاری با اداره مهاجرت و پلیس برای بازگرداندن به ایران کافی نبوده است. از این رو اداره مهاجرت با اتخاذ این تصمیم میخواهد با پناهجویان به صورت برده رفتار نماید.   از نظرفدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی تصمیم اداره مهاجرت مبنی بر قطع هزینه پناهجویان و اسکان اجباری آنها در کمپهای پناهندگی به معنی سلب آزادی و امنیت اجتماعی از پناهجویان است. فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی این سیاست را بشدت محکوم میکند و همه پناهندگان و سازمانهای دفاع از حقوق پناهندگی و مردم مترقی و انسان دوست سوئد را به مقابله و مبارزه  با این سیاست فرا میخواند.   همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – واحد سوئد 26 سپتامبر