به دوستان عزیز! بهروز، پرویز و شریفه شادی مقدم چند روزی بود که خبر درگذشت شاهدخت را شنیده بودم نمی دانستم چکار کنم  و چه بگویم؟ نه دستم به قلم میرفت و نه تلفن. به خود میگفتم ای کاش کاری از دستم برمیامد تا بار سنگین  غم  از دست دادن شاهدخت را روی دوش شما عزیزان کم میکردم. با شنیدن خبر مرگ شاهدخت تمام گذشته  او و شریفه  از کردستان تا سوئد و آلمان برایم تداعی شد و مثل یک تصویر به کل آن تاریخ نگاه کردم. در تمام طول آن دوران به یاد نداشتم شاهدخت و شریفه را در جایی  تنها و بدون دیگری دیده باشم، هر دو همه جا باهم بودند و همه تلخیها و زیبایهای زندگی را با هم سپری میکردند. دوستان عزیز بسیار متاسفم. شخصا تا زمان خبر درگذشت شاهدخت در جریان بیماری اش قرار نگرفته بودم. دوست داشتم در تمام آن لحظات در کنارتان بودم تا در غم و اندوه درگذشت شاهدخت با شما شریک میشدم. خواستم بدینوسیله  مصیبت وارده را به شما تسلیت بگویم. برایتان صبر و بردباری آرزو میکنم و از دور در آغوشتان میگیرم. یاد و خاطره اش گرامی باد مخلصتان عبدالله اسدی 17 ژانویه  2008