روز جهانى پناهنده

 

يکبار ديگر نگاهها به اعماق جامعه جلب ميشود!

۱۹۱ ميليون نفر اکنون در سراسر جهان ، از کشورهاي خود فرار کرده و در نقاط ديگر زندگي ميکنند، آيا اين انسانها در شرايط جديد و در کشورهاي جديد،  " زندگي " ميکنند؟

روز جهاني پناهنده ، فرصتي بود که کميسارياي عالي سازمان ملل و نهادهايي از اين قبيل  که از قبل معضل فرار و پناهندگي،  نان ميخورند، و همچنين سازمانهاي مدافع حقوق انساني و حتي مطبوعات و رسانه هاي مهم بين المللي،  يکبار ديگر نگاهي به اين معضل جهان معاصر بياندازند.

آمار فرار و مهاجرت در نظم نوين جهاني بسيار بالاست. ۱۹۱ ميليون   نفرآماررسمي  انسانهايي است که از مرزها با درد و مشقات و خطر فراوان ميگذرند و در جايي ديگر امنيت و آرامش و رفاه و حقوق انساني خود را جستجو ميکنند. و اين سفري است پر درد سر و در عين حال سفري است به اعماق نظام و سيستمي که جهاني است و در کليت خود ضد انسان است.

با اين سفر ما پناهندگان و ما مهاجرين، دنياي نوين را لمس کرده و زير چرخ و دنده هاي اين نظام غير انساني له ميشويم. آيا کافي نيست فقط سرگذشت يک نفر از اين فراريان را از آغاز حرکت تا رسيدن به مقصد و از آغاز پروسه پناهندگي و يا مهاجرت تا وقتي سر و ساماني ميگيرد، بررسي کنيم تا ببينيم که چگونه به راحتي انسانها له ميشوند،و کسي پاسخگو نيست. آيا کافي نيست به قتل و مرگ و غرق شدن و يخ زدن پناهجويان و کودکان پناهنده و مهاجر نگاهي انداخته شود، تا همگان ببينند که اين سيستم چکونه وحشيانه و غير انساني است و چگونه مرزها را با قتل و خونريزي و انسان کشي، حفاظت ميکنند؟  آيا کافي نيست، سرگذشت کودکاني را بررسي کنيم که از بد روزگار، مجبور به فرار ميشوند، و در دنياي جديد ، بي حرمتي و بي محبتي و نفرت و يا پس زده شدن خود و خانواده خود را مي بينند و به افسردگي و يا بيمارهاي متعدد ديگر مبتلا شده و زندگيشان نابود ميشود؟ آيا کافي نيست به آمار خودکشي و خودزني و يا ابتلا به بيماريهاي رواني در بين مهاجرين و پناهندگان مراجعه کنيم و ببينيم اين دنيا تا چه حد وارونه و غير انساني است.

ما با يک سيستم ضد انساني طرف هستيم که در آن سود و انباشت سود بر همه چيز ارجحيت دارد. منافع اقتصادي و سياسي حاکمين اين دنيا تعيين ميکند که با ما فراريان از دست دولتهاي فاشيست و ديکتاتور و يا فراريان از دست فقر و نداري و مرگ و نابودي ، چگونه رفتار کنند. و امروز در ابعادي ميليوني شاهد رفتار خشن و غير انساني و پس راندن ما به گورهاي دسته جمعي از سوي حاکمين اين دنيا هستيم.

دولتهاي سرمايه داري، تا آنجا که به حقوق پناهندگان برميگردد، تصميم خود را گرفته اند.  خط بطلان کشيدن بر حق فرار و اعمال فشاربر فراريان که باز گردند و ديگر به فکر فرار نيفتند. اين  سياست بويژه بعد از پايان جنگ سرد با شدت و حدت فراوان به پيش برده ميشود. و تا حدود زيادي هم موثر بوده است. با شور و شوق اعلام ميکنند که آمار فرار پايين آمده  وپناهندگان ديگر چندين بار فکر ميکنند و سپس تصميم به فرار ميگيرند. اما باز همگي اذعان دارند که امکان پاک کردن و خط بطلان کشيدن به فکر فرار و تصميم به فرار وجود ندارد. و همين نکته مهمي در اين دنيا است.

انسان براي زنده ماندن و نفس کشيدن و براي ادامه حيات مجبور است مبارزه کند،. و با اين دنياي وارونه و ضد انساني نيز بايد بيش از پيش تقلا و مبارزه کند و همين اتفاق در ابعادي ميليوني در مقابل چشم همه ما در مقابل چشمان نگران حاکمين در حال انجام شدن است.

يک جنبه ديگر تصوير اين دنيا در يکسال گذشته مبارزات گسترده و در ابعادي ميليوني از سوي قربانيان و از سوي مهاجرين و پناهندگان بود.

مارش عظيم انسانهايي که مستقل از رنگ پوست و تعلق ناسيوناليستي و مذهبي و غيره دست در دست هم براي حق ماندن و زندگي کردن مبارزه ميکردند، توجه ها را در دنيا بخود جلب کرد.

اين نيرو بسيار عظيم است و ميتواند بيش از پيش براي تغييرات در اين دنيا تلاش کند.

پرچم مبارزه در دفاع از حقوق انساني پناهندگان و مهاجرين بايد يک پرچم انترناسيوناليستي باشد.

پرچم دفاع از حقوق انساني پناهندگان و مهاجرين ، بايد يک پرچم نقد به نظام اقتصادي و سياسي موجود باشد.

پرچم دفاع از حقوق انساني مهاجرين و پناهندگان بايد پرچم جهانشمولي حقوق انساني، پرچم احترام به انسان، به حقوق کودک و برابري مطلق انسانها باشد.

اين پرچم براي ما فدراسيون پناهندکان ايراني ، سالهاي سال است، منبع و نيروي اساسي در ايجاد وحدت بين پناهجويان و در دامن زدن به مبارزات گسترده و درخشان بوده است.

در سال آينده ، بايد در صفوفي متحد با مهاجرين وپناهندگان از سراسر جهان، براي اعمال فشار به دولتها و براي متحقق کردن حقوق انساني فراريان از جنگ و فقر و ستم و زن ستيزي و براي فراريان از دست دولتهاي فاشيست و ديکتاتور بکوشيم.

همبستگي – فدراسيون سراسري پناهندگان ايراني مفتخر است که در يکسال گذشته، در صف اول اعتراض و مبارزه و در صف اول ايجاد اتحاد و همبستگي در بين مردم حرکت کرده و يک نقطه اميد بزرگ در مبارزه روزمره فراريان از جهنم جمهوري اسلامي بوده است.

در مقابل اين دنياي نابرابر و اين رفتار غير انساني با فراريان از جنگ ، فقر و مرگ  و نابودي، بايد متحدانه  ايستاد و ما يکي از جبهه هاي نبرد با اوضاع کنوني هستيم. به اين پرونده بايد افتخار کرد و اين فعاليتها را بايد گسترش داد.

 

 

 

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟