تاکتیکهاواستراتژیهای مخرب جمهوری اسلامی درمنطقه

جمهوری اسلامی نیز درادامۀ تهولات منطقه با شکل جدی تری از برخورد با دنیای غرب روبرو شد.

بعد از سقوط حاکمیت طالبان در افقانستان و رژیم صدام حسین در عراق منطقۀ خاورمیانه شاهد اماج تحولات نه بنیادی بلکه رفرمیستی بوده است.به اختصار میتوان به انتخابات مصر اشاره داشت که علیرقم انتخاب مجدد حسنی مبارک کاندیدای دیگری به نام ایمن نورتوانست در صحنۀ رقابت سیاسی انتخاباتی جا و مکانی داشته باشد.در ادامۀ تغییرمعادلات سیاسی منطقه  ترور رفیق حریری در لبنان بود که باعث خروج نیروهای نظامی،امنیتی  سوریه بعد ازگذشت سه دهه از لبنان گردید که البته اعتراضات وتظاهراتهای صدهاهزارنفری مردم نیزدراین امر بی تأثیرنبود.

همچنین انتخابات شوراهای منطقه ای شهری در عربستان انجام پذیرفت با توجه به اینکه امر انتخابات در تاریخ این کشور بی سابقه بوده است و نهایتا کوشش زنان کویتی وسازماندهی تظاهراتهای اعتراضی ایشان بود که سبب بدست آوردن حق رأی دادن در انتخابات پارلمانی و انتخاب یک زن در هیئت وزرای دولت کویت علیرغم مخالفت جریانات ارتجاعی اسلامی در هیئت حاکمه وپارلمان کویت بوده است.

در این میان جمهوری اسلامی با اتخاذ سیاستهای تاکتیکی در عراق و سیاستهای استراتژیکی در به چالش کشیدن صلح خاورمیانه خاصا بین اسرائیل و فلسطین به اعتبار یک اصل محوری و اساسی در دستور کارسیاست خارجی اش باعث تشدیدبحران در منطقه شده است.بحرانی که به شکل فزاینده ای در مسیر غیر قابل کنترلی در حرکت است،حاصل و نتیجۀ سه فاز متفاوت عملکرد تاکتیکی رژیم در عراق میباشد.

فاز اول ارتباط روتین دیپلماسی متعارف بین المللی با هیئت حاکمۀ عراق در پی سقوط رژیم سابق این کشور.

فاز دوم حمایت و کمک به جریانات واحزاب واپسگرای اسلامی شیعه برای کسب قدرت سیاسی بوده که نتیجۀ آن در انتخابات پارلمانی اخیر عراق بروز کرد و اکثریت کرسی های پارلمانی را شیعیان نزدیک به جمهوری اسلامی بدست آوردند.

فاز سوم تاکتیک بسیار خطرناک جمهوری اسلامی در عراق است که ارتباطی با فاز اول یعنی روابط روتین سیاسی بین المللی و فاز دوم یعنی نزدیکی وحمایت از جریانات شیعی برای کسب قدرت سیاسی ندارد و با شکل مخرب و ویرانگری شیرازۀ جامعۀ عراق را از هم پاشیده است و آن تصلیح کردن جریانات و دسته جات تروریستی زیرزمینی و حمایت مالی و لجستیکی بنیاد گرایان اسلامی در جهت تغییرهویت جامعۀ عراقی با اهدافی گوناگون بوده است.از جمله تخریب تصویر ناسیونالیست عرب به رهبری رئیس جمهور سابق عراق صدام حسین برای دنیای عرب بوده وانحراف تفکرحاکم بر جامعۀ عرب از وجوه ناسیونالیستی به یک امپراطوری اسلامی با مرکزیت در ایران به اعتبار یک استراتژی محوری برای جمهوری اسلامی میباشدو در عین حال تا زمانی که آمریکاومتحدانش با چنین وضع بحرانی در عراق روبرو باشند،ضریب تعرض جدید نظامی آنان بسیارپائین خواهد بود و رژیم را از حملۀ نظامی خارجی به دلیل اتخاذ تاکتیکهای متفاوتش در عراق حفظ خواهد کرد و همانطورکه شاهد بودیم در آبهای جنوبی، ایران نیز با مانورهای نظامی دریائی سعی در حفظ و تثبیت قدرت واقتدار رژیم در اذهان جریانات اسلامی به عنوان تنها قطب قدرت منطقه ای و محوراساسی امپراطوری اسلامی و خروج از انزوای بین المللی داشته است.

زیرا با توان تکنیکی نظامی قدیمی وارداتی و به نمایش گذاشتن سناریوی اخیرمانور دریائی میداند که قطعا توان مقابله با قدرت نظامی و تکنیکی امروزۀ امریکا ومتحدانش را نخواهد داشت و فقط در راستای ابقاء تصویری به ظاهر قدرتمند از رژیم درمانده اش در تفکر ارتجاعی جریانات اسلامی منطقه ای است که تلاش میکند.

قطعا حذف ابو مصعب الزرقاوی باعث تغییر و تشدید سیاستهای مخرب و ویرانگر جمهوری اسلامی در روند تولید بحران برای منطقه وخاصا جامعۀ عراق خواهد شد.

در این راستا برای مقابله با جمهوری اسلامی و احقاق یک دنیای بهتر و توانمندتر شدن جنبش سرنگونی طلب مردم باید از بیانیۀ جبهۀ سوم که راهکار ارزنده ای برای سرنگونی جمهوری اسلامی و حصول ارزشهائی چون آزادی و برابری میباشد حمایت کنیم.

زنده باد سوسیالیسم

سرنگون باد جمهوری اسلامی

رامین تقی پور

آلمان   

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟