گزارشی از وضعيت پناهجويان و مهاجرين در کمپهای فنلاند

وسياست اخير دولت

 

طی سالهای اخیر فنلاند همچون دیگر کشورهای اروپایی، محل ورود پناهجویان و مهاجرین گریخته از شرایط نا امن کشورهای ایران، عراق، افغانستان و دیگر کشورهای آفریقایی بوده است. کمپهای متعدی در شهرهای دور افتاده در جوار مرز روسیه و منطقه شمال فنلاند، محل اسکان پناهجویانی است که وارد این کشور شده اند. دلیل این امر در واقع دور نگه داشتن مهاجرین از دسترسی به نهادهای بین المللی در پایتخت یعنی هلسینکی و دیگر شهرهای اصلی و مرکزی، و دوم دور نگه داشتن آنان از شهرهایی است که در آن پناهندگان و مهاجرین دارای اقامت، یا پذیرفته شده توسط یو ان در آن زندگی می کنند.

شاید بتوان گفت که کمپهای موجود در فنلاند قدری بهتر از کمپهای دیگر در کشورهای اروپایی باشد اما در مقایسه با موقعیت و زندگی مردم عادی کشور، تقریبا می شود گفت صفر است.

دو کمپ پناهندگی در شهر تامپره وجود دارد که دست کمی از بقیه ندارد. بزرگترین آن کمپی است معروف به کمپ پلتولامی که یک ساختمان چند طبقه است و در حال حاضر حدود صد نفر را در خود جای داده است که بیشتر آنان را زن و کودک تشکیل می دهد. این کمپ به لحاظ موقعیت سکونت تقریبا از یک استقلال نسبی بر خوردار است. علی رغم شرایط زندگی سخت برای پناهنده و مهاجر در این ساختمان، اما بگفته خود پناهجویان قابل تحمل است.

سیاست اخیر دولت در قبال محل سکونت پناهجویان و مهاجرین ساکن در کمپها این است که می خواهد همچنان دسترسی آنان را به مراکز و محلهایی که نهادهای بین المللی در آن وجود دارد کمتر کند و به نوعی از تمرکز آنان در محلهای بزرگتر بکاهد. تمامی تلاشهای ضد پناهندگی دولتهای اروپایی و از جمله دولت فنلاند در این دوره بر این محور دور می زند که می خواهند سیاست جلوگیری از مهاجر به کشور را سد کنند.  از حدود دو ماه قبل به ساکنین کمپ پلتولامی در شهر تامپره اطلاع داده اند که می خواهند تا ماه دسامبر 2006  این کمپ را تخلیه و ساکنین آن را به کمپهای دور افتاده تر در شمال منتقل کنند. این مسئله هم اکنون به یکی دیگر از معضلات و مشکلات پناهجویان و مهاجرین ساکن در این کمپ افزوده است. علاوه بر این، یکی دیگر از سیاستهای پناهنده پذیری دولت فنلاند این است که اگر پناهجویی بتواند موفق به جواب قبولی گردد، باید مدت 2 سال همچنان در این کمپ ها اقامت گزیند و نمی تواند به شرایط و موقعیت جدید انتقال پیدا کند. این دسته از پناهجویان را ( قبولی های ب ) نام نهاده اند.

روز چهارشنبه 28 ژوئن و بنا به قرار قبلی، با تعدادی از پناهجویان کمپ پلتولامی دیداری داشتم. حدود دو ساعت به بحث و گفتگو با هم پرداختیم. نکات زیر خلاصه ای از نتایج این نشست بود.

از این جمع خواستم که قبل از هر چیز همبستگی و اتحادی را حول خواست مشترکشان ایجاد کنند.

دوم اینکه پیشنهاد کردم که در اسرع وقت چند نفر را بعنوان نماینده خود و طی یکی نشت انتخاب کنند.

سوم اینکه خواست و مطالبات خود را بطور روشن، فرموله و در مورد آن در میان بقیه به بحث و مشورت بنشینند.  

خواست و مطالبات عبارت از این بود

1 مخالفت با برچیدن کمپ پلتولامی و نه تنها این بلکه بهتر نمودن سرویس در این ساختمان منطبق با استانداردهای یک زندگی قابل پذیرش

2 انتقال قبولی های (ب) به محل عادی زندگی از جمله ( محل سکونت مستقل و تهیه کارت شناسایی چهار شماره معروف به( کلا کورتی)

3 رسیدگی و پاسخ سریع به کیسهایی که یا هنوز مصاحبه نشده و یا مصاحبه شده و جواب نگرفته اند.

اینها نتایج این نشست بود و شرکت کنندگان همگی بر این امر واقف بودند که برای بدست آوردن خواستهای فوق بطور فعال و یکدست به تلاش و فعالیت بپردازند

قرار شد چکیده این بحث ها در میان کسانی از ملیتهای مختلف ( آفریقایی، عرب زبان) ساکن در کمپ، ترجمه و به اطلاع آنان رسانده شود و رئوس این خواستها  با جمع آوری امضا در اختیار نهاد مربوطه قرار گیرد و آنها نیز پاسخ روشن را ارائه دهند.

 بعنوان مسئول فدراسیون سراسری پناهندگان در فنلاند به آنها اطمینان دادم که فدراسیون در فنلاند با تمام توان و برای کسب حقوق پناهندگی آنان تلاش خواهد کرد. و برای تحقق این خواستها در کنار آنان خواهد بود با تاکید بر این امر که تنها ضامن موفقیت آنان در بکرسی نشاندن این مطالبات، همبستگی آنان حول خواستهای مشترکشان است.

مسئله دیگری که به بحث گذاشته شد این بود که در صورت عدم توجه به این خواستها از جانب مسئولین و دست اندر کاران دولت، چه اقدام دیگری را باید انجام داد؟.

در پاسخ به این مسئله و با اشاره به توان جمعی خودشان راههای اعتراض جمعی و با کمک و همکاری مردم در پشتیبانی از خواستهایشان، منعکس نمودن صدای اعتراض آنان در رسانه های سراسری و محلی را، بعنوان آلترناتیو حرکتهای بعدی توضیح دادم که با استقبال آنان روبرو شد.

 

 همینجا از دوستان پناهنده و مهاجر ساکن در کمپ های تامپره می خواهم که تا قبل از آخرین التیماتوم دولت برای برچیدن این کمپ و تا قبل ازایجاد هر گونه شرایط سخت تری که این سیاست ضد پناهندگی می خواهد برای آنان بوجود بیاورد، نمایندگان خود را سریعا انتخاب، نامه اعتراضی و طرح خواست و مطالبات خود را با جمع آوری طومار امضا ها بصورتی متحد و همبسته خطاب به نهادهای مربوطه اعلام و پاسخ روشن و سریح را خواستار شوند. هر نوع شانه بالا انداختن نهادها و مسئولین دولتی در به تعویق انداختن این مطالبات، می تواند با حرکت اعتراضی جمعی در سطح شهر یا شهرهایی که کمپ های پناهندگی در آن وجود دارد،  روبرو شود.

دوستان عزیز ساکن در کمپ های فنلاند

فدراسیون سراسری پناهندگان در فنلاند همچون همیشه و برای تحقق خواست و مطالبات شما در صف مقدم هدایت تلاشهای شما برای رسیدن به خواستهایتان قرار دارد. ما با اتکا به نیروی خود شما و با توسل به همبستگی سراسری خود شما می توانیم سیاستهای ضد پناهندگی دولت را نقش بر آب کنیم و فراتر از آن نیز می توان این امید را داشت که با شرکت و همکاری خود پناهجویان، به این خواستها جامه عمل بپوشد.

 

مسئول فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – فنلاند

عبدل گلپریان 3 ژوئیه 2006   

 

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟