به مناسبت روز پناهنده در سوئد

گزارشی ازآکسیون روز جهانی پناهنده در 20 ژوئن در شهر مالمو سوئد

 

13000 از 30000  درخواست پناهندگی در قانون موقت پناهندگی 15 نوامبر تاکنون پاسخ منفی

گرفته وامکان شکایت مجدد نیز ندارند.

در رابطه با روز جهانی پناهنده مراسمی از طرف سازمان "گروه پناهندگی" ترتیب داده شده بود که خواست این آکسیون سیاست پناهندگی انسانی تر بود.

این تظاهرات از جانب سازمانها و احزاب فراوانی مورد پشتیبانی  قرار گرفت از جمله از طرف فدراسیون سراسری  پناهندگان ایرانی واحد مالمو، که فریده آرمان از طرف فدراسیون در این مراسم سخنرانی کرد. از دیگر سازمانهای شرکت کننده حزب محیط زیست، حزب چپ، نهاد پناهندگان لیبرال، انجمن فلسطینی ها و سازمان فمینیستهای پیشقدم بود.

از طرف سازمانهای شرکت کننده سخنرانیهایی  نیز صورت گرفت که همگی بر سیاست سختگیرانه وغیر انسانی دولت سوئد در پذیرش پناهنده تاکید داشتند. تووه از "گروه پناهندگی" گفت: علیرغم قول دولت سوئد که اکثر پناهندگان در قانون موقت پناهندگی اقامت خواهند گرفت و دولت، سیاست سخاوتمندانه ای درپذیرش پناهنده خواهد داشت عملا بسیاری جواب رد گرفته اند. قانون موقت پناهندگی در 31 ماه مارس  به پایان رسیده و پناهندگان طبق قانون جدید  پرونده هایشان بررسی خواهد شد. پیش بینی میشود بعد از بررسی همه پرونده ها حدود85  % از متقاضیانی که خانواده با فرزند هستند و حدود 10% از متقاضیان مجرد ویا خانواده های بدون بچه جواب مثبت خواهند گرفت. در صورتیکه مانعی برای فرستادن پناهنده به کشوری که ازآن آمده وجود داشته باشد به این علت  متقاضی پناهندگی میتواند اقامت بگیرد.

 ناراحتی های روحی از این پس دلیلی  برای ماندن  محسوب نمیشود از نظر اداره مهاجرت مسئله این است که آیا میتوان پناهجوی بیمار را به کشورش فرستاد یا نه؟ بسیاری از پناهندگانی که  تقاضای پناهندگی سیاسی کرده بودند بعد از مشکلات زیاد مجبور به پذیرش پناهندگی انسانی شده اند. وبه ذکر نمونه های برخورد مقامات اداره مهاجرت پرداختند.

بعضی از سخنرانان به نمونه هایی از برخوردها و بررسی های صورت گرفته از طرف اداره مهاجرت اشاره داشتند که بسیار غیر انسانی و غیر مسئولانه بوده است.

فریده آرمان از طرف فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی دراین مراسم سخنرانی کرد.

او در صحبتهایش به آمارمربوط به ایرانیانی که برطبق قانون موقت پناهندگی اقامت گرفته اند اشاره کرد. وی گفت: اداره مهاجرت می گوید به حرف پناهنده ایرانی باورندارد. سوال فریده از مسئولین اداره مهاجرت این است که آیا به گزارش سازمان عفو بین الملل ویا سازمان "دیدبان حقوق بشر " و یا حتی گزارش وزارت امور خارجه خود کشور سوئد که به پایمال شدن حقوق بشر در ایران اشاره دارد،  باور دارند؟

ایران کشوری امن نیست، نه برای زنان، نه برای جوانان، نه برای  کودکان، نه برای کارگران، نه برای دانشجویان و نه برای همه شهروندان آن کشور. کسانی که از ایران موفق به فرار میشوند باید مثل کسانی که از جهنمی به اسم ایران آمده اند با آنها برخورد شود.

 در حکومت جمهوری اسلامی، که حکومتی مثل طالبان در افغانستان است، جان انسانها و حرمت آنها ارزشی ندارد. در کشوری که نیمی از جمعیت آن یعنی زنان، از بی حقوقترین زنان دنیا هستند وشهروند درجه سوم محسوب میشوند. کودکان جز مایملک والدین هستند وهر رفتاری می توان با آنها داشت هزاران هزار کودک خیابانی درایران وجود دارد و حتی مجازات اعدام برای کودکان وجود دارد. هرنوع فریاد آزادی خواهی به شدت سرکوب میشود. آیا کسانی که از این چنین جهنمی فرار می کنند و خواهان یک زندگی امن هستند، کسانی که می خواهند مثل یک انسان با آنها برخورد شود و مثل یک انسان به حساب آیند، درخواست زیادی دارند؟

صحبتهای فریده آرمان مورد استقبال وسیع  شرکت کنندگان دراین گردهمائئ قرار گرفت.    

 

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی - سوئد

21 ژوئن 2006

 

 

   

 

 

 

   شما در اين باره چه نطرى داريد؟