گفت و شنود درمورد نقض حقوق بشر در ایران با شرکت نمایندگان احزاب پارلمانی در گوتنبرگ سوئد

فدراسیون  سراسری پناهندگان ایرانی در سوئد در ادامه کمپین یک ماهه خود در دفاع از حق پناهندگی، روز پنج شنبه 15 ژوئن جلسه گفت و شنودی را با حضور نمایندگانی از احزاب پارلمانی سوئد برگزار کرد. همانطور که قبلا اعلام شده بود عنوان این جلسه وضعیت حقوق بشر در ایران و سیاست  دولت سوئد در قبال پناهجویان ایرانی بود.

جلسه با خوش آمدگویی از جانب عبدالله اسدی به شرکت کنندگان و نمایندگان احزاب و با توضیحات کوتاهی در مورد اهمیت این جلسه و چگونگی پیشبرد آن شروع شد. سپس مجید حمیدیان با کمک کریم نوری و سوسن صابری ادامه جلسه را پی گرفتند.

سؤالی که در مقابل نمایندگان احزاب قرار گرفت این بود  که شما به عنوان نمایندگانی از احزاب پارلمانی سوئد، وضعیت حقوق بشر در ایران را چگونه میبینید؟

هر کدام از نمایندگان احزاب، دیدگاه حزب خود را در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران اعلام نمودند. این جلسه چنان شورانگیز بود که همه پناهندگان و شرکت کنندگان در آن احساس غرورمیکردند. تقریبا هر 6 نماینده ای که از بلوک چپ و راست احزاب اصلی سوئد بودند در مورد نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران توافق داشتد و به موارد زیادی از قوانین سختگیرانه و ضد انسانی در ایران اشاره  و روی آن تأکید کردند.

 در ادامه این بحث سوال دیگری که در مقابل آنها قرار گرفت این بود که شما هرکدام روی جنبه های مختلفی از نقض حقوق انسانی در ایران انگشت گذاشتید با این وجود دولت سوئد در قبال پذیرش پناهجویان ایرانی سیاست سختگیرانه ای را  در پیش گرفته است. در این رابطه نظرتان چیست؟

در این رابطه نمایندگان حزب چپ، حزب مرکز، حزب محیط زیست و حزب دمکرات مسیحی اعلام کردند که ما از طرح عفو عمومی برای پناهجویان در سال 2005 دفاع کردیم و خواهان عفو عمومی بودیم اما در مجلس با توجه به مخالفت دو حزب بزرگتر حزب سوسیال دمکرات و حزب محافظه کار سوئد از  رای کافی برای عفو عمومی برخوردار نشدیم. اکثر آنها به طرزاجرای قانون موقت پناهندگی 15 نوامبر 2005 انتقاد داشتند و آن را ناعادلانه میدانستند. چهار حزب  نامبرده  معتقد بودند که سیاست پناهنده پذیری دولت سوئد در قبال ایرانیان با توجه به شرایطی که در ایران حاکم است بسیار ناعادلانه است.

حزب لیبرال مردم نیز تا آنجایی که به سیاست پناهندگی دولت سوئد در مورد پناهجویان ایرانی بر میگشت از ایران به عنوان کشوری بسیار نا امن نام برد و در عین حال معتقد بود که کیسهای پناهندگی باید به طور فردی بررسی شوند نه برمبنای امن و یا ناامن بودن هر کشور.

نماینده حزب محافظه کار (مدرات) گفت که حزب ما با عفو عمومی موافق نبود و اکنون هم نیست اما آقای یوران لیندبلاد یکی از نمایندگان حزب ما در همان دوران بطور فردی به طرح اقامت عمومی رأی داد. (یوران لیندبلاد یکی از نمایندگان حزب مدرات است که در تحصن سپتامبر 2005 پناهجویان ایرانی در شهر گوتنبرگ، تحت تأثیر قرار گرفت و همانجا اعلام کرد که شخصا به طرح اقامت عمومی رأی مثبت خواهد داد) نماینده این حزب اضافه کرد که سیاست پناهندگی پذیری دولت سوئد بسیار سختگیرانه است و حزب ما نیز خواهان سیاست سخاوتمندانه تری می باشد.

در نوبت دیگری نماینده حزب لیبرال مردم اظهار داشت که: "من شکی در ناامن بودن ایران ندارم اما سؤالی که دارم و آن این است که دولت سوئد در این رابطه چه کاری باید انجام دهد؟"

لازم به ذکر است که دراین جلسه از جانب فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی، هم در بحثهای شفاهی و هم بصورت مکتوب اطلاعات و مدارک بسیار مهمی در مورد نقض حقوق بشر در ایران در اختیار نمایندگان احزاب قرار گرفت. گزارش سالیانه سازمان عفو بین الملل در مورد نقض حقوق بشر در ایران، گزارش دیدبان حقوق بشر در امور ایران و نامه عبدالله اسدی دبیر فدراسیون سوئد به وزیر مهاجرت این کشور از جمله اسناد و مدارکی بود که در جلسه در اختیار این نمایندگان قرار گرفت و رسما از آنها خواسته شد که بحث ایران و پناهجویان ایرانی را در جلسات دولت بطور جدی مطرح نمایند.

در این جلسه پناهجویان ایرانی بار دیگر به فراخوان فدراسیون بعنوان ظرف مبارزه خود پاسخ مثبت دادند و اتحاد  و همبستگی خود را به نمایش گذاشتند. در پایان، شرکت کنندگان در جلسه نامه ای که در رابطه با شرایط ناامن در ایران و در اعتراض به سیاست سختگیرانه دولت سوئد در قبال پناهجویان ایرانی تهیه شده بود را امضا کردند که هر کدام بطور فردی و جداگانه آن را برای دولت سوئد پست میکردند.

این کمپین همچنان ادامه دارد. فدراسیون سوئد همه پناهجوان، فعالین دفاع از حق پناهندگی و علاقمندان به مسایل پناهنگی را به پیوستن به این کمپین فرا میخواند.

همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی – سوئد

16 ژوئن 2006

 شما در اين باره چه نطرى داريد؟