|
|
|
مهاجران و حقوق آنها در كشور آلمان و مهاجران و حق شركت در انتخابات آلمان دو گفتار راديويي از راديو دويچ اوله آلمان قسمت اول بحث ادغام خارجيها در جامعه آلمان، اين روزها بسيار بالا گرفته است. مسئولان امر از وجود تضادها و جوامع موازى در درون اجتماع كنونى آلمان سخن ميگويند. اما آنچه كه مسلم است اين است كه، ادغام افراد خارجى در آلمان، تنها از طريق تهديد و زور، قابل انجام نيست. با تامين شرايط لازم و تغيير سياست قديمى دولت آلمان مبنى بر مرز كشيدن بين مهاجران و آلمانيها، ميتوان نخستين قدمها را در اين زمينه برداشت. در دو برنامه پيش، از فعاليت گروه نابالغها براتون گفتيم و اضافه كرديم كه، اين گروه، با نمايشهاى كمدى اما سياسى خودش، سعى ميكنه، مقامات آلمانى رو متوجه كنه كه، سياست قديمى دولت آلمان، در رابطه با خارجيا اشتباه بوده. وقتى نقشهائى كه آلمانيها و خارجيها در جامعه آلمان بازى ميكنن، با همديگه تعويض بشن، اين امر ميتونه، مثل يك ابزار مهم در تحريك مسئولان دولتى مورد استفاده قرار بگيره. اين وسيله، به مهاجرا اعتماد به نفس ميده. بيشتر مهاجرا درآلمان، تا حالا اين احساس رو داشتن كه، از طريق قوانين و مقررات گوناگون، به گوشه اى رونده ميشن و بايد دائم، حقانيت و موجوديت مورد سوال قرار گرفته شده خودشون رو، به اثبات برسونن. با اين بازى تعويض نقشها، اينبار آلمانيها هستن كه مجبورن، توضيح بدن. البته بايد قبول كنيم كه، اين شيوه گروه نابالغها براى اشاره به مسائل مهاجرا، يك روش بسيار غير معموله، اما با موفقيتهاى زيادى همراه بوده. در ضمن، اين گروه، به انتقاد از خود هم ميپردازه و براى مثال مهاجرهائى رو سرزنش ميكنه كه، با ديدى يك جانبه، در جهان امروز قدم برميدارن و فقط و فقط، طبق آداب و رسوم سرزمين خودشون زندگى ميكنن. بويژه اين مسئله، در مورد مهاجرهاى تركى به چشم ميخوره كه، در آلمان زندگى ميكنن. اونها سفت و سخت به رسوم كشورشون پايبندن و بر همين اساس هم، انجمنهاى سياسى خودشون رو اداره ميكنن. اين امر مسلمآ به ادغام اونها در جامعه آلمان كمكى نميكنه. اما ادغام خارجيها در جامعه آلمان، مسئوليتى نيست كه، بايد بر عهده مهاجرا گذاشته بشه. خارجيا ميبينن كه، دولت و سياست آلمان ازشون استقبالى نميكنه و به عنوان واكنش، خودشون رو عقب ميكشن. اونها بجاى اينكه به مشكلات زندگى خودشون در آلمان بپردازن، بيشتر مايلن، به موضوعات كشورى مشغول بشن كه، ۱۰ هزار كيلومتر باهاشون فاصله داره. ۷۵۰ هزار نفر از مهاجران ترك در آلمان، از تابعيت اين كشور برخوردارن يعنى خوشبختانه بخش بزرگى از ۲ ميليون نفر ترك ساكن آلمان، تونستن در اين جامعه با موفقيت ادغام بشن و جائى براى خودشون باز كنن. اونها از نخستين موانع اين كار دشوار عبور كردن اما، اصل قضيه، داشتن يك كارت شناسائى آلمانى نيست بلكه، اين شيوه تفكر افراده، كه بايد تغيير پيدا كنه. به همين علت، فعاليتهاى گروههائى همچون گروه نابالغها در آلمان، در آينده هم، مهم باقى خواهند موند. به هر صورت، آنچه مسلمه اينه كه، همه افراد يك جامعه، بايد دست به دست هم بدن تا بتونن از حقوق لازم براى يك همزيستى مسالمت آميز، برخوردار بشن.
مهاجران و حق شركت در انتخابات آلمان زمانى كه در ماه سپتامبر گذشته اعضاى شوراهاى شهرى و پارلمانهاى منطقه اى در ايالت نورد راين وستفالن آلمان انتخاب شدند، تقريبآ يك و نيم ميليون نفر از خارجيان پر جمعيت ترين ايالت كشور اجازه شركت در اين انتخابات را نداشتند. زيرا خارجيان يعنى مهاجرانى كه از اتباع كشورهاى عضو اتحاديه اروپا نيستند يعنى اغلب تركها، در اين انتخابات هم حق شركت ندارند، همانند كشورهاى فرانسه و اتريش. زمانى كه در ماه سپتامبر گذشته، اعضاى شوراهاى شهرى و پارلمانهاى منطقه اى در ايالت نورد راين وستفالن آلمان انتخاب شدن، تقريبآ يك و نيم ميليون نفر، از خارجيهاى پر جمعيت ترين ايالت كشور، اجازه شركت در اين انتخابات رو نداشتن. زيرا خارجيا، يعنى مهاجرانى كه از اتباع كشورهاى عضو اتحاديه اروپا نيستن، مثلآ اغلب تركها، در اين انتخابات هم حق شركت ندارن، مثل كشورهاى فرانسه و اتريش. اما كشورهاى ديگه اروپائى مثلآ بلژيك، برخلاف اخيرا تصميم ديگه اى اتخاذ كردن. بايد توضيح بديم كه، در ايالت نورد راين وستفالن، اون عده از خارجيهائى كه از يك موقعيت مشخص، در زمينه اقامتشون در آلمان برخوردار هستن، براى نخستين بار دفعه پيش اجازه داشتن، اعضاى شوراهاى بين المللى رو انتخاب كنن. شوراهاى بين المللى ارگانهائى هستن كه از حق شركت در انتخابات اعضاى پارلمان منطقه اى بهره مند ميشن. كارشناسان محافل مهاجرا اين شورا ها رو، يك پيشرفت واقعى در زمينه شركت خارجيا، در تصميمگيريهاى سياسى ميدونن. با اين وجود بسيارى از مهاجرا، نداشتن حق راى رو اجحافى در حق خود ميدونن چرا كه، اين يكى از حقوق اساسى اونهاست. به همين دليل گروهها و انجمنهاى بسيارى، از مهاجراى جوون بوجود اومدن، تا براى دسترسى به اين حق خودشون تلاش كنن. يكى از اين انجمنها، گروه شهروندان شهر مانهايم هستش، كه چند سال پيش تاسيس شده. هدف اين گروه اينه كه، به نابرابريهاى موجود در جامعه آلمان، در مورد خارجيا اشاره كنه. اين گروه بخاطر بر خوردار نبودن از برخى از حقوق، به كنايه اسم " نابالغها" رو بر خودش گذاشته. چرا كه با اين افراد در واقع، مثل خردسالان برخورد ميشه. گروه نابالغها از طريق اعلاميه ها و پلاكاتهاى متعدد، خودش رو اينطور معرفى ميكنه: ما نه "مهمانيم"، نه "غريبه" و نه "خارجى".، زيرا هيچ ميهمانى، نيمى از يك سده رو، در كشور ميزبان بسر نميبره. كسى رو كه هر روز ملاقتش ميكنيد، نميشه "غريبه" ناميد و "خارجيها" اينجا زندگى نميكنن بلكه، خارج از كشور. ۹ سال پيش ۱۰ تا جوون پر جنب و جوش و كوشا، كه به عنوان دومين و سومين نسل از مهاجراى كشورهاى مختلف در مانهايم زندگى ميكنن، ابتكار به خرج داده و گروه نابالغها رو تاسيس كردن. عده اى جوون يونانى، ايتاليائى يا ترك، كه احساس ميكنن، اغلب وظايف افراد تبعه آلمان به اونها داده شده، اما حقوق لازم، در اختيارشون قرار نگرفته. حتى خود اسم نابالغها هم، نشانگر اينه كه اين كلوپ قصد داره، ديگران رو متوجه اين نقص، در جامعه آلمان بكنه. بخش دوم طبق بررسيهاى گسترده و دقيق يك تن از نمايندگان دولت آلمان كه در زمينه ادغام مهاجران خارجى در اين كشور فعاليت ميكند، برخلاف پيشدواريهاى غلطى كه وجود دارند، جوانان خارجى در آلمان، بخاطر اصل و ريشه خود نيست كه، دست به اعمال خلاف قانون ميزنند. مطالعات انجام گرفته در اين زمينه نشان ميدهند كه، علت آلوده شدن جوانان خارجى به اعمال غير مجاز، مسائل اجتماعى و موقعيت موجود در محله ها و گتوهاى خارجيان است. بالغ دونستن افراد، يكى از مهمترين حقوق اوليه اى هستش كه در يك جامعه دموكراتيك اصولآ ميتونه وجود داشته باشه. چرا كه تازه اون موقع است كه، افراد در برابر دولت و اعضاى ديگه جامعه از تساوى حقوق بهره مند ميشن. هر كسى در مقابل كشورش بايد وظايفى رو برعهده بگيره اما در عوض بايد به او حقوق لازم هم داده بشن. از طرف ديگه مقامات كشورى هم در قبال مردم كشورشون وظايفى دارن و تا زمانيكه چنين امرى مراعات نشه، نميشه از يك دموكراسى سالم سخن گفت. موضوع حق شركت مهاجرا در انتخابات منطقه اى در آلمان هم در حال حاضر فقط نشان دهنده اينه كه خارجيها از چه حقوقى برخوردار نيستن. اما در كل مسئله مهمتر از همه اينهاست. قصد اصلى گروه نابالغها اينه كه اين شيوه تفكر قديمى، كه بر مبناى اون آلمانيها و خارجيها با همديگه در تضاد كامل قرار ميگيرن رو از بين ببرن. در همه شهرهاى بزرگتر آلمان، هر سال جشنها و مراسمى به احترام شهروندان خارجى برگزار ميشن. در اين مراسم، گروههاى بين المللى با به نمايش گذاشتن فولكلور كشورهاى خودشون سعى ميكنن، فرهنگ كشورهاشون رو به همديگه معرفى كنن و به اين ترتيب بيشتر به هم نزديك بشن. در اين جشنها، غذاهاى لذيذ اين مليتها هم به فروش ميرسن و به اين ترتيب خاطره ها با مزه خوش اين خوراكيها همراه ميشن. يكى از نخستين اقدامات گروه نابالغها اين بود كه در يك چنين مراسمى، يك تئاتر كمدى سياسى رو به نمايش در آوردن به اين ترتيب كه،از يك گروه فولكلور آلمانى دعوت كرده و به فروش غذاهاى آلمانى پرداختن. به اين ترتيب اونها سياست دولت آلمان در برابر مهاجرا رو وسيله اى براى اين قرار دادن كه، مسائل مهمى رو به آلمانيها نشون بدن و درحقيقت چشم اونها رو براى ديدن اين مشكلات باز كنن. با اين مزاح سياسى خودشون تحت عنوان "همشهريهاى آلمانى" گروه نابالغها تونستن تا حدى جلب توجه كنن كه، سال ۲۰۰۲ ميلادى در چارچوب "مسابقه ادغام خارجيها" در كشور آلمان، از رئيس جمهور اون زمان آلمان يعنى يوهانس راو يك تمجيد نامه دريافت كردن. |
