|
|
حقوق پناهندگى در قوانين بين المللى |
|
مجموعه مقررات بينالمللي منطقهاي
كميته وزيران شوراي اروپا در ژوئن همان سال (1967) با
تصويب قطعنامهاي در مورد پناهندگي افرادي كه در معرض تهديد قرار دارند، از دول
عضو خود درخواست نمود تا با افرادي كه به خاك آنها پناهنده ميشوند آزادانه و
نوعدوستانه برخورد نمايند. در دسامبر1967 نيز كنوانسيون كنسولي به همراه
پروتكلي در مورد حمايت از پناهندگان در اروپا به تصويب رسيد اما اين كنوانسيون
و پروتكل بدليل عدم كسب حداقل اعضاء هيچگاه حد نصاب لازم را بدست نياوردند. ما
در سال 1967 همچنين شاهد تصويب اعلاميه پناهندگي توسط مجمع عمومي سازمان ملل
متحد هستيم كه آن را بدون ترديد ميتوان تبيين مفاد ماده 14 اعلاميه جهاني حقوق
بشر مصوب 1948 دانست. در اين اعلاميه نيز از «برخورداري از حق پناهندگي در يك
كشور خارجي» نام برده شده كه مفهوم جديدي نبود ليكن اعلاميه به مفهوم «اتحاد
بينالمللي» براي حل مسئله پناهندگان اشاره دارد و از اصل بازنگردانيدن (Non
Refoulment)
بعنوان يك اصل عمومي ياد ميكند كه بايستي توسط همه كشورها و نه تنها اعضاء
كنوانسيون و پروتكل مورد احترام قرار گيرد.
|