شمسى ذاکرى محسنى

سال ١٩٩٣ ازدواج کرده و بعد از مدتى به المان آمدم. مدت ٩ سال است که در آلمان هستم و در خواست پناهندگى داده ام. همسرم حدود ٨ سال پيش در يکى از خيابانهاى شهر فرانکفورت با قطار تصادف کرد و در گذشت. بعد از مرگ او زندگى من غير قابل تحمل بود. از يک طرف مشکلات خودم و وضعيت نا بسامان زندگيم و از ترف ديگ مرگ همسرم و مهم تر از همه اين مشکلات تهديدهاى خانواده همسرم، زندگى مرا با يک بن بست روبرو کرد. تاسف آور است که خانواده همسرم مرا در مرگ همسرم مقصر دانسته و به من فشار آوردند. و ميگفتند چرا من به جاى او نمردم و حتى تهديد هاى زيادى که ميشدم و اينکه اگر پايم به ايران برسد، آنها مرا خواهند کشت.

تقاضاى پناهندگى من رد شده است، من نه در ايران جايى برايم باقيست و نه در اينجا.